پهلوى هم واقع شوند و همزهء دوم نيز مفتوح باشد بنا بطريقهء ابن كثير و نافع و ابو عمرو و هشام همزهء اول بتحقيق و همزهء دوم به تسهيل خوانده مىشود تا ثقالت و سنگينى همزه از بين برود . اما ورش همزهء دوم را بسبب تخفيف قلب بالف نموده و بمد خوانده ( مد منقلب ) و ساير قراء با تحقيق هر دو همزه قرائت كرده‌اند مانند : ءَ أَعْجَمِيٌّ ( اعجميّ ) - أَ أَنْذَرْتَهُمْ ( آنذرتهم ) - أَ أَنْتُمْ ( آنتم ) - أَ أَشْفَقْتُمْ ( آشفقتم ) - أَ أَتَّخِذُ ( آتّخذ ) - أَ أَشْكُرُ ( آشكر ) - أَ أَسْلَمْتُمْ - ( آسلمتم ) - أَ أَقْرَرْتُمْ ( آقررتم ) - أَ أَرْبابٌ ( آرباب ) - أَ أَنْتَ ( آنت ) . 3 - هر گاه همزهء استفهام با همزهء ديگر در يك كلمه پهلوى هم واقع شوند و همزهء دوم مكسور باشد بنا بطريقهء ابن كثير و نافع و ابو عمرو ، همزهء اول بتحقيق و همزهء دوم به تسهيل قرائت مىشود تا ثقالت و سنگينى همزه از بين برود و ساير قراء بتحقيق هر دو همزه قرائت كرده‌اند مانند : أَ إِذا كُنَّا - أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ - أَ إِنَّ لَنا - أَ إِفْكاً . 4 - اگر همزهء استفهام با همزهء ديگر در يك كلمه پهلوى هم قرار گيرند و همزهء دوم مضموم باشد بنا بطريقهء ابن كثير و نافع و ابو عمرو ، همزهء اول بتحقيق و همزهء دوم به تسهيل خوانده مىشود و باقى قراء با تحقيق هر دو همزه قرائت كرده‌اند مانند : أَ أُنَبِّئُكُمْ - أَ أُنْزِلَ - أَ أُلْقِيَ . 5 - هر گاه همزهء استفهام بر سر حرف تعريف در آيد همزهء حرف تعريف من باب تخفيف قلب بالف ميگردد و بمد خوانده مىشود ( مد منقلب ) مانند آللَّهُ ( آيا خدا - آيهء 59 سورهء نمل ) - آلْآنَ ( آيا اكنون - آيهء 51 سورهء يونس ) - آلذَّكَرَيْنِ ( آيا دونر - آيه 143 سورهء انعام ) كه در اصل « أأللّه - أألان - أألذّكرين » بوده‌اند و اين سه كلمه در رسم الخط قرآن نيز قلب شده و به صورت الف نگاشته شده است . 6 - همزهء مفتوحهء ميان كلمه كه ابتداى آن كلمه ، همزهء استفهام باشد بنا بطريقهء كسائى من باب تخفيف بحذف همزهء دوم قرائت مىشود مانند : أَ رَأَيْتَ ( أريت ) -